Cześć!
Jest 22:16 siedzę na łóżku przykryta kocem z laptopem na kolanach i słucham ulewy, wiatru i szalejącej bury na dworze. I myślę. Zastanawiacie się nad czym? Nad czym może myśleć dziewczyna co za niedługo skończy 18 lat? Odpowiedź jest prosta. Dlaczego ludzie boją się okazywać uczucia? Czemu jedno myślą, drugie robią? Co to da że ktoś ukaże emocje, pokaże prawdę jak czasem może być już za późno.
Pewnie większość z Was oglądała serial, bądź jest w trakcie jego oglądania -"13 powodów". Tak to właśnie ten serial i dokładnie odcinek 11 zmotywował mnie do podjęcia się napisania wam tego co myślę i co czuję. Do wyrażenia moich uczuć.
Dlaczego Clay nie powiedział co czuje dlaczego nie powiedział prawdy? Kto wie może taka mała drobnostka uchroniła by życie Hanny?
Czemu ludzie wolą odejść niż wyrazić swoje zdanie, powiedzieć prosto w twarz nie tłamsić tego w sobie.
Jak i nie przykuwać kogoś kajdankami do ławki i nie pozwalając się ruszać do nikogo z nikim i nigdzie, jak by ta osoba byłą czyjąś "zabawka". Formą nie chcę abyś byłą moja ale nie możesz być z nikim innym. Czy tak można postępować? Czy może pozwalać na to aby ktoś stwarzał sobie własne zakończenia historii? Czy lepiej powiedzieć prawdę?
Na chwilę przestał padać deszcz, a z nim ustały i moje myśli. Teraz nasuwa pytanie: skąd one się biorą? Czy każda nasza myśl zależy od tego przez co każdy z osobna przeszedł, jaki bagaż doświadczeń dźwiga? Znów zaczyna padać ... Myśli się nasialają i coraz więcej pytań się nasuwa. Ale nad jednym warto się zastanowić: CZY POTRAFIMY MÓWIĆ SZCZERĄ EMOCJONALNĄ PRAWDĘ? Zostawiam Was z tym pytaniem i zapraszam do zdjęć z tegorocznych wakacji o których opowiem w kolejnym wpisie.
Japonki/Primark/ Szorty/H&M/ Top/Sinsay/ Paznokcie u stóp/neonail hybrydy/ Paznokcie u rąk/ żele semilac
